ENERGY STAR Kesintisiz Güç Kaynakları (UPS/KGK) Program Gereklilikleri: Test Yöntemi (Rev. Kasım 2017), Sürüm 2.0

Özet

Yedi sayfalık belge, ENERGY STAR UPS ölçütlerine uygunluğu belirleyen test yöntemidir. Kapsam, ürün tipine göre ayrılır: 115 V ve 60 Hz'de çalışan, NEMA 1-15P veya 5-15P fişli UPS'ler için 10 CFR 430 Ek Y kullanılır, diğer tüm UPS'ler bu yönteme tabidir. AA çıkışlı UPS'lerde IEC 62040-3:2011 Ed. 2.0 (bölüm J.2), 60 V üzerindeki yüksek gerilimli DA çıkışlı veri merkezi UPS'lerinde IEC 62040-5-3:2016 Ek F, 60 V ve altındaki DA çıkışlı UPS/redresörlerde ATIS-0600015 standartları esas alınır.

Cihaz sevkiyat yapılandırmasında test edilir; belirli istisnalar vardır: nominal gücün yüzde 90'ından azını sağlayan DA çıkış portları yüklenmez, yük teslimi veya enerji deposunu dolu tutmayla ilgisiz özellikler (örneğin LCD ekran) kapatılır, ilgisiz haberleşme kabloları takılmaz. Giriş gerilimi Tablo 1'deki öncelik sırasına göre seçilir (600 V üçgen ile başlayıp 100 V'a kadar). DA çıkışta Tablo 2 sırası kullanılır; örneğin 380 V dc için test gerilimi 418 V, 48 V dc için 53 V'tur. 2 W ve üzeri ölçümler yüzde 0,5 veya daha iyi belirsizlikle, 2 W altı ölçümler 0,01 W belirsizlikle yapılır.

Çok modlu cihazlarda en düşük ve en yüksek giriş bağımlılığı modları test edilir ve her modun en verimli alt modu kullanılır. Referans yük dirençsel olmalıdır; modüler UPS'ler üretici tarafından belirtilen asgari ve azami yedeksiz (N+0) yapılandırmada iki kez test edilir. 100 kW üzeri sistemlerde, çıkış güç faktörü sürekli 0,99'un üzerinde tutulursa yük yerine kaynağa geri besleme kullanılabilir. Enerji depolama sistemi mümkünse devreden çıkarılarak test edilir; çıkarılamıyorsa akü tam şarjlı olmalıdır.

Prosedür, ortalama güç (PAVG = ETOT / t) ve verim (Eff = PAVG_OUT / PAVG_IN) hesaplarına dayanır. Cihaz, üretici stabilizasyon süresinin yüzde 125'i kadar ısıl olarak stabilize edilir; son 20 dakikada yüzde 100 yükte iki verim hesabı (en az 5 dakikalık ölçümler, aralarında en az 10 dakika) arasındaki fark yüzde 1'in altında olmalıdır. Verim, AA ve yüksek gerilimli DA UPS'lerde yüzde 100, 75, 50, 25 ve 0 yükte, düşük gerilimli DA sistemlerde yüzde 80, 70, 60, 50, 40, 30 ve 0 yükte, her noktada 15 dakika boyunca ölçülür. Giriş güç faktörü her modda yüzde 100 yükte raporlanır.

Öne çıkan noktalar

1. AA çıkışlı UPS: IEC 62040-3:2011 Ed. 2.0; DA çıkış 60 V üzeri: IEC 62040-5-3:2016 Ek F; DA çıkış 60 V ve altı: ATIS-0600015.
2. Yüksek ve düşük gerilimli DA sınırı 60 V'tur.
3. Birden çok normal moda sahip ürünler en düşük ve en yüksek giriş bağımlılığında, her modun en verimli alt modunda test edilir.
4. IEC 62040-3 referans yükü dirençsel olmalıdır; modüler UPS'ler asgari ve azami N+0 yapılandırmada iki kez test edilir.
5. Test öncesi stabilizasyon süresi üretici süresinin yüzde 125'idir; son 20 dakikada yüzde 100 yükte iki verim arasındaki fark yüzde 1'in altında olmalıdır.
6. AA ve yüksek gerilimli DA UPS'ler yüzde 100, 75, 50, 25 ve 0 yükte; düşük gerilimli DA sistemler yüzde 80, 70, 60, 50, 40, 30 ve 0 yükte ölçülür.
7. Her yük noktasında enerji 15 dakika boyunca en az 1 Hz hızında toplanır.
8. 2 W ve üzeri güç ölçümleri yüzde 0,5 veya daha iyi belirsizlik ile yapılır.
9. 100 kW üzerinde çıkış güç faktörü 0,99'un üzerinde kalırsa yük yerine geri besleme kullanılabilir.

Tasarımda kullanımı

• UPS katalog kayıtlarında her normal mod (çift dönüşümlü, eko/ESS) için yüzde 25/50/75/100 yük verimini IEC 62040-3 esaslı olarak saklayın.
• Kayıp modelinde bu eğriyi, N+1 veya 2N yedeklilik dahil hesaplanan gerçek UPS yüküne göre enterpole edin.
• Veri yalnızca yüzde 100 yükte varsa uyarı gösterin; yedekli tasarımlarda UPS tipik olarak düşük yükte çalışır.
• Sıfır yük (boşta kayıp) noktasını ayrı alan olarak tutun; bu nokta yalnızca giriş tarafında ölçülür.
• Giriş güç faktörünün yüzde 100 yükte raporlandığını, kısmi yükte ayrıca hesaplanması gerektiğini not edin.
• Modüler UPS için ölçümün asgari ve azami N+0 modül sayısında yapıldığını, ara sayıların kullanıcının enterpolasyonu olduğunu belirtin.

Kimler okumalı

UPS seçimi ve kayıp modellemesi yapan elektrik tasarım mühendisleri, ürün verisi yöneten ekipler ve ENERGY STAR test laboratuvarları.

Belgenin bölümleri

1. 1 Genel Bakış (Overview)
2. 2 Uygulanabilirlik (Applicability)
3. 3 Test Kurulumu: kurulum ve ölçü aletleri, sevkiyat yapılandırması, AA giriş gücü, AA çıkış gücü, DA çıkış gücü, ölçüm doğruluğu, bağıl nem
4. 4.1 UPS Çalışma Modu Koşulları
5. 4.2 IEC 62040-3 Uygulaması için ENERGY STAR Rehberi (referans yük, modüler UPS, geri besleme, enerji depolama sistemi)
6. 5 Tüm Ürünler İçin Test Prosedürleri: gerekli hesaplamalar
7. Kararlı durum (steady-state) kontrolü
8. Verim ölçümleri
9. Giriş güç faktörü ölçümleri
10. 6 Referanslar

İlgili standartlar

• IEC 62040-3:2011
• IEC 62040-5-3:2016
• ATIS-0600015.2013
• ENERGY STAR UPS V2.0 Specification

Belgeyi okuyun

Yayın bilgileri

Yazarlar

U.S. Environmental Protection Agency; U.S. Department of Energy

Yayıncı

U.S. Environmental Protection Agency (ENERGY STAR)

Yıl

2017

Belge numarası

Rev. Nov-2017

Belge dili

İngilizce

Kaynak türü

Kamu kurumu

Erişim

Açık lisans — indirilebilir

Lisans

ABD kamu malı — ABD kamu kurumu yayını; serbestçe kullanılabilir

Lisans kanıtı

www.copyright.gov

Künye