Veri Merkezi Planlamasında En Sık Yapılan 9 Hata

Özet

Yazarlar, sermaye, işletme ve bakım ile enerji giderlerini birleştiren bir toplam sahip olma maliyeti (TCO) modelini savunur; yatırım getirisi modeli için 3-7 yıllık bir işletme ve bakım bütçesi gerekir. Tasarım ölçütleri, tier, saha veya alan planı seçilmeden önce iş hedeflerinden ve risk profilinden türetilmelidir. Belge, Tier 3 isteyen herkesin buna ihtiyaç duymadığını, 'metrekare başına 300 watt olmalı' gibi taleplerin iş ihtiyaçlarıyla sık haklı çıkarılamadığını ve daha yüksek tier'ların işletme ve enerji maliyetini artırdığını vurgular.

Eskime konusunda IDC'ye göre ortalama veri merkezi 9 yaşındadır, Gartner ise 7 yaşın üzerindeki tesisleri eskimiş sayar. Alan planında en dayanıklı sistemlerde yükseltilmiş zeminin mekanik/elektrik destek alanına oranı 1'e 1'e kadar çıkabilir; ofis, ekipman sahası ve hazırlık alanları sık gözden kaçar. Esneklik açısından tasarım, mevcut modüllere kesintisiz UPS (KGK) kapasitesi eklenmesine ve gelecekteki yüksek yoğunluklu uygulamalar için rak içi/sıra içi soğutmanın kesintisiz eklenmesine izin vermelidir.

PUE iddiaları tasarım gününü (mükemmel gün veya yıllık ortalama) ve yük düzeyini belirtmelidir. Su tüketimi ayrı bir kalemdir: su soğutmalı kulelerle çalışan tipik 2 megavatlık bir veri merkezi günde 50-60.000 galon takviye suyu gerektirir. Diğer tuzaklar arasında yetersiz tahmin edilen inşaat bütçeleri, çıkmaz sokak (genişlemeye izin vermeyen) tasarımlar, LEED'in sona bırakılması ve arıza noktalarını ve insan hatası riskini artıran aşırı karmaşık yedeklilik şemaları yer alır.

Metin niteldir; yine de PUE bağlamı, destek alanı oranı ve su ihtiyacı gibi birkaç kullanışlı planlama oranı içerir. Sayılar tek bir 2 MW örneğine ve alıntılanan analist görüşlerine dayanır; evrensel eşik olarak okunmamalıdır.

Öne çıkan noktalar

1. IDC'ye göre ortalama veri merkezi 9 yaşında; Gartner 7 yaşın üzerindeki tesisi eskimiş sayar.
2. TCO üç parametreyi birleştirmeli: sermaye gideri, işletme ve bakım gideri, enerji gideri; ROI modeli için 3-7 yıllık O&M bütçesi gerekir.
3. Tier 3 isteyen herkesin ona ihtiyacı yok; 'metrekarede 300 watt' talebi iş ihtiyacıyla sık haklı çıkarılamaz; yüksek tier O&M ve enerji maliyetini artırır.
4. En dayanıklı sistemlerde yükseltilmiş zemin / destek (mekanik-elektrik) alanı oranı 1'e 1'e kadar çıkabilir; ofis, ekipman sahası, hazırlık alanları sık unutulur.
5. Tasarım mevcut modüllere kesintisiz UPS kapasitesi eklenmesine ve gelecekteki yüksek yoğunluk için kesintisiz rak/sıra içi soğutma eklenmesine izin vermeli.
6. PUE iddiası tasarım gününü (mükemmel gün veya yıllık ortalama) ve yük düzeyini belirtmeli.
7. Su soğutmalı kuleli tipik 2 MW veri merkezi günde 50-60.000 galon takviye suyu gerektirir.
8. Diğer hatalar: düşük tahminli inşaat bütçesi, çıkmaz tasarım, LEED'i sona bırakmak, aşırı karmaşık yedeklilik.

Tasarımda kullanımı

• Tasarım ölçütlerini (tier, yoğunluk, kapasite) site ve alan araçları kullanılmadan önce belirtilen iş hedeflerinden türetmeyi zorunlu kılın.
• Alan planlayıcıda yüksek yedeklilikli tasarımlar için elektrik ve mekanik destek alanını beyaz alanla 1:1'e kadar tahmin edin; ofis, ekipman sahası ve hazırlık alanlarını ekleyin.
• PUE'yi her zaman yük oranı ve yıllık mı tasarım günü mü olduğu etiketiyle raporlayın.
• Soğutma kulesi tasarımlarında günlük takviye suyunu PUE ile yan yana gösterin (2 MW örneğinden kabaca MW başına günde 25-30 bin galon); TCO görünümünü sermaye + çok yıllı O&M + enerji olarak kurun ve bileşen ekleyip erişilebilirliği artırmayan yedeklilik şemalarını uyarıyla işaretleyin.

Kimler okumalı

1-3 MW ölçeğinde yeni veya genişleyen tesis planlayan yatırımcılar, işletme sahipleri ve tasarım yöneticileri.

İlgili standartlar

• ISO/IEC 30134-2
• LEED

Yayın bilgileri

Yazarlar

Mike M. Hagan; John Lusky; Tuan Hoang; Scott Walsh

Yayıncı

Schneider Electric

Yıl

2012

Belge numarası

WP 145

Belge dili

İngilizce

Kaynak türü

Üretici

Erişim

Ücretsiz okunur

Lisans

Telif hakkı saklı; yalnızca künye — özgün belge için yayıncının kullanım koşulları geçerlidir

Künye